Σχετικά με το κριτήριο του υπόχωρου, κάνουμε ακριβώς αυτό που λέτε: Κατ' αρχάς δείχνουμε ότι το υποσύνολο είναι μη κενό. Μετά παίρνουμε το τυχόν
και τυχόντα διανύσματα
στο υποσύνολο και δείχνουμε ότι το
ανήκει στο υποσύνολο.
Το
ανήκει στον υπόχωρο που παράγουν τα
αν και μόνο αν υπάρχουν πραγματικοί αριθμοί
τέτοιοι ώστε
. Ισόδυναμα αν το σύστημα
έχει λύση, όπου
είναι ο πίνακας με στήλες τα διανύσματα
. Λύνουμε το σύστημα και αν έχει λύση τότε το
ανήκει στον υπόχωρο, ενώ αν δεν έχει λύση, τότε δεν ανήκει.