Το μάθημα προσεγγίζει την εκπαίδευση όχι ως ουδέτερο μηχανισμό μετάδοσης γνώσης αλλά ως κοινωνικό θεσμό που παράγει, αναπαράγει και ενίοτε αμφισβητεί τις κυρίαρχες κοινωνικές σχέσεις και ανισότητες. Αξιοποιώντας κλασικές και σύγχρονες θεωρητικές παραδόσεις, από τον λειτουργισμό του Durkheim έως την κριτική παιδαγωγική του Freire και την κοινωνιολογία του πεδίου του Bourdieu, εξετάζει πώς το σχολείο κοινωνικοποιεί, επιλέγει και νομιμοποιεί. Κεντρικό αναλυτικό ερώτημα είναι κατά πόσον η εκπαίδευση λειτουργεί ως μηχανισμός κοινωνικής κινητικότητας ή ως μηχανισμός αναπαραγωγής της κοινωνικής θέσης, ερώτημα που εξετάζεται τόσο θεωρητικά όσο και εμπειρικά με αναφορά στην ελληνική εκπαιδευτική πραγματικότητα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις διασταυρώσεις της εκπαιδευτικής ανισότητας με άλλες μορφές κοινωνικής διαφοράς: τάξη, φύλο, εθνικότητα, μετανάστευση αναδεικνύοντας την πολυδιάστατη φύση της εκπαιδευτικής εμπειρίας. Το μάθημα επιδιώκει να αναπτύξει στους φοιτητές/τριες την ικανότητα να αναγνωρίζουν πίσω από τις «αυτονόητες» λειτουργίες του σχολείου τις κοινωνικές, πολιτικές και ιδεολογικές διαστάσεις που τις συγκροτούν.
Οι ενότητες του μαθήματος είναι οι εξής:
· Η Εκπαίδευση ως κοινωνικός θεσμός
· Λειτουργισμός: Durkheim, Parsons και η εκπαίδευση ως κοινωνικοποίηση
· Κριτική θεωρία: Bourdieu, κεφάλαιο, habitus, η εκπαίδευση ως μηχανισμός αναπαραγωγής
· Εκπαίδευση και κοινωνική ανισότητα
· Φύλο και εκπαίδευση
· Μετανάστευση, πολυπολιτισμικότητα και εκπαίδευση
· Συμπερίληψη, αναπηρία, ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες
· Εθνικότητα, θρησκεία και αναλυτικό πρόγραμμα
· Εκπαιδευτική πολιτική και μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα
Ψηφιακή εκπαίδευση, τεχνολογία και νέες ανισότητες
- Διδάσκων/Διδάσκουσα: Θεοδοσία Μιχελακάκη