Το Νέο Όργανο των Επιστημών (1620) του Φράνσις Μπέικον (ή Φραγκίσκου Βάκωνα, όπως τον έλεγαν και έγραφαν παλαιότερα) είναι ένα θεμελιακό κείμενο της νεότερης φιλοσοφίας. Προγραμματικά, σκόπευε να αντικαταστήσει το Όργανο του Αριστοτέλη, δηλαδή τη συλλογιστική που ο Μπέικον θεωρούσε στείρα, με μια μέθοδο που υποσχόταν την κατάκτηση νέας εμπειρικής γνώσης. Στην Άσκηση, θα διαβάσουμε προσεκτικά και θα συζητήσουμε τμήματα του έργου, προπάντων την περίφημη «θεωρία των ειδώλων», δηλαδή των ‘βαθιών’ προκαταλήψεων που έχουν την πηγή τους στην ανθρώπινη φύση, στη γλώσσα ή στη φιλοσοφική παράδοση και που εμποδίζουν την πρόσβαση στην αληθινή γνώση.
- Διδάσκων/Διδάσκουσα: Ιωάννης Πίσσης