Για τη μορφή που πήρε το πανεπιστήμιο στον νεότερο κόσμο, υπήρξε καθοριστική μια φιλοσοφική ιδέα ενότητας και συστηματικής τάξης των επιμέρους επιστημών. Η κρίση αυτής της ιδέας συνδέεται με την κρίση του πανεπιστημίου και με τις σημερινές συζητήσεις για το χαρακτήρα και το μέλλον του θεσμού. Ξεκινώντας από τον Καντ, που πρώτος μίλησε για την «ιδέα του πανεπιστημίου» ως μια εμφατικά φιλοσοφική ιδέα στο περίφημο κείμενό του για τη διένεξη των πανεπιστημιακών σχολών το 1798, θα συζητήσουμε στο σεμινάριο ποικίλες συναφείς φιλοσοφικές τοποθετήσεις από τις αρχές του 19ου αιώνα μέχρι τις μέρες μας (Σέλλινγκ, Χούμπολντ, Νίτσε, Χάιντεγκερ, Ντεριντά μεταξύ άλλων). Θα επικεντρωθούμε στην ένταση ανάμεσα στην ιδέα ενός απόλυτα αυτοκαθοριζόμενου πανεπιστημίου, από τη μια μεριά, και στις κοινωνικές απαιτήσεις από το πανεπιστήμιο, τους χρηστικούς σκοπούς της γνώσης που παράγεται σε αυτό, εν γένει τις εξωτερικές πιέσεις που ασκούνται στο πανεπιστήμιο, από την άλλη.
- Διδάσκων/Διδάσκουσα: Ιωάννης Πίσσης