Σύστημα Ηλεκτρονικής Μάθησης Πανεπιστημίου Κρήτης

Για τη μορφή που πήρε το πανεπιστήμιο στον νεότερο κόσμο, υπήρξε καθοριστική μια φιλοσοφική ιδέα ενότητας και συστηματικής τάξης των επιμέρους επιστημών. Η κρίση αυτής της ιδέας συνδέεται με την κρίση του πανεπιστημίου και με τις σημερινές συζητήσεις για το χαρακτήρα και το μέλλον του θεσμού. Ξεκινώντας από τον Καντ, που πρώτος μίλησε για την «ιδέα του πανεπιστημίου» ως μια εμφατικά φιλοσοφική ιδέα στο περίφημο κείμενό του για τη διένεξη των πανεπιστημιακών σχολών το 1798, θα συζητήσουμε στο σεμινάριο ποικίλες συναφείς φιλοσοφικές τοποθετήσεις από τις αρχές του 19^ου αιώνα μέχρι τις μέρες μας (Σέλλινγκ, Χούμπολντ, Νίτσε, Χάιντεγκερ, Ντεριντά μεταξύ άλλων). Θα επικεντρωθούμε στην ένταση ανάμεσα στην ιδέα ενός απόλυτα αυτοκαθοριζόμενου πανεπιστημίου, από τη μια μεριά, και στις κοινωνικές απαιτήσεις από το πανεπιστήμιο, τους χρηστικούς σκοπούς  της γνώσης που παράγεται σε αυτό, εν γένει τις εξωτερικές πιέσεις που ασκούνται στο πανεπιστήμιο, από την άλλη.

Τα Minima Moralia (1951) είναι ίσως το πιο όμορφο βιβλίο του Τέοντορ Β.
Αντόρνο (1903-1969), ενός από τους σημαντικότερους φιλοσόφους του 20ου αιώνα
και μείζονος εκπροσώπου της Κριτικής Θεωρίας της Σχολής της Φρανκφούρτης. Οι
αφορισμοί που απαρτίζουν το βιβλίο είναι γραμμένοι το διάστημα 1944-1947 στην
Καλιφόρνια –όπου είχαν καταφύγει ο Αντόρνο και άλλα μέλη του Ινστιτούτου
Κοινωνικών Ερευνών της Φρανκφούρτης, εκδιωγμένοι από τη ναζιστική Γερμανία–
και εκκινούν από τις προσωπικές εμπειρίες του διανοουμένου στην εξορία. Στην
άσκηση θα διαβάσουμε προσεκτικά και θα συζητήσουμε επιλεγμένους αφορισμούς που αφορούν μια ευρεία γκάμα ζητημάτων: θεωρητικών, αισθητικών, ηθικο-
πολιτικών.